|
عنوان : صنعت نفت
استوار بر دوش كاركنانی خستگی ناپذیر
كلمات كليدي:
صنعت نفت، وزارت نفت، تاريخچه، توسعه،
خودكفايي |
روز ۸ مهرماه ۱۳۵۸ لایحه قانونی تاسیس وزارت نفت
به تصویب شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران رسید و
به موجب آن وزارتخانه ای به نام وزارت نفت، تاسیس
و شركت ملی نفت، شركت ملی صنایع پتروشیمی، شركت
ملی گاز و شركت های تابعه در ابواب جمعی وزارت نفت
قرار گرفت.
هدف از تاسیس وزارت نفت، همان گونه كه در لایحه
قانونی متمم لایحه قانونی تاسیس وزارت نفت مصوب ۲۹
خرداد ۱۳۵۹ آمده است، اعمال اصل مالكیت و حاكمیت
ملی ایران بر ذخایر و منابع نفت و گاز كشور و بر
صنایع و تاسیسات نفت، گاز و پتروشیمی و شركت های
وابسته به آن در بهره برداری و بازیابی بود.
در این لایحه، بر صیانت از ذخایر بهره برداری صحیح
و مناسب از منابع نفت و گاز كشور، كوشش در بسط
تكنولوژی و دانش صنعتی، هماهنگی عملیات و فعالیت
های واحدهای مختلف صنایع نفت، گاز و پتروشیمی و
ایجاد و حفظ هماهنگی با سازمان های دولتی و سیاست
انرژی كشور، نظارت و سرپرستی روابط بین المللی
نمایندگی ایران در مجامع نفتی بین المللی و ... به
عنوان مهمترین وظایف وزارت نفت تاكید شده است.
در همه سال های پیش از انقلاب، ایرانیان به عنوان
پیاده نظام صنعت، در قالب كارگر و كارمند دشوار
ترین كارهای مجموعه را به عهده داشتند و امور فنی
و مدیریتی در انحصار نیروهای خارجی بود و نیروهای
ایرانی جایی در رده های بالای مدیریتی صنعت نفت
كشور خود نداشتند.
پیروزی نهضت ملی كردن نفت ایران و خلع ید از شركت
نفت انگلیس ، اولین تلاش ایرانیان برای در اختیار
گرفتن صنعت نفت كشور و اعمال مدیریت و حاكمیت
ایرانی بر منابع نفتی و عملیات آن بود.
این تلاش به دلیل بدتجربگی مدیران سیاسی كه به
نوعی مدیریت صنعت نفت را نیز در اختیار گرفته
بودند، بی اعتمادی به اندك متخصصان ایرانی فعال و
صنعت نفت و آشنا با مسائل فنی و بین المللی نفت،
تحریم بین المللی خرید نفت ایران و وقایع سیاسی و
اجتماعی داخلی و دخالت های خارجی كه به كودتای ۲۸
مرداد ۱۳۳۲ انجامید، ناكام ماند.
در همین دوران شركت ملی نفت ایران، برابر اولین
اساسنامه كه ۵ آذر ماه ۱۳۳۱ به تصویب رسید، زیر
نظر یك شورای عالی مركب از ۴ نماینده قوه مقننه ،
وزیران دارایی و كار و مدیر كل بانك ملی ایران
قرار داشت و امور اجرایی آن را نیز مدیر عاملی
اداره می كرد كه با تصویب مجلس و به فرمان شاه
منصوب می شد.
با پیروزی كودتای ۲۸ مرداد و امضای قرارداد
كنسرسیوم كه ۶ آبان ماه ۱۳۳۳ به تصویب مجلس شورای
ملی رسیده بار دیگر صنعت نفت ایران عملا" در دستان
شركت های بین المللی نفتی قرار گرفت.
رشد و توسعه چشمگیر صنعت نفت طی سال های اخیر،
اجرای موفق بزرگترین طرح های اكتشاف، تولید و
پالایش نفت و گاز، گسترش صنعت پتروشیمی و مهم تر
از همه دستیابی به دانش مدیریت پروژه های كلان
صنعت نفت، بیانگر موفقیت مدیران ایرانی در اداره
صنعت نفت است.
موفقیتی كه حاصل خودباوری و تلاش و كوشش خستگی
ناپذیر ۲۷ ساله مجموعه وزارت نفت به شمار می رود.
» منبع:
شبكه اطلاع رسانی نفت و
انرژی ( شانا )
